برد و اين جريان در زمان خلافت عبد الملك بن مروان اتّفاق افتاد و در آن زمان ابان بن عثمان حاكم مدينه بود ، وى بر جنازهء عبد اللّه نماز گزارد ، همين كه او را در تابوت گذاردند و بر وى نماز خواند ، ابان خود جنازه را حمل كرد و تابوت را از دوشش نگذاشت تا به آرامگاهش در قبرستان بقيع رساند ، عبد اللّه بن جعفر در وقت وفاتش نود سال داشت . ( 1 ) ابن سعد در « طبقات » مىگويد : وى از ناحيهء دهان ناراحت بود و دندانهايش افتاده بود ، براى او آبگوشت و غذاى نرم درست مىكردند و او مىخورد ، وقتى كه به او مىگفتند : تو چيزى نمىتوانى بخورى ، ناراحت مىشد . ( 2 ) اولاد عبد اللّه بن جعفر عبد اللّه چند فرزند داشت : 1 - جعفر اكبر كه از نام وى كنيه گرفته بود و مادر او امّ عمر و دختر خراش بن بغيض بود . 2 - على . 3 - عون اكبر . 4 - محمد . 5 - عبّاس . 6 - ام كلثوم كه مادر ايشان زينب دختر على ( ع ) و فاطمه دختر رسول خدا ( ص ) بود . 7 - حسن كه پيش از پدر از دنيا رفت . 8 - عون اصغر كه در روز عاشورا با امام حسين ( ع ) به شهادت رسيد و فرزندى از وى باقى نماند ، مادر ايشان جمانه دختر مسيّب بن نجيبه فزارى بود . 9 - أبو بكر . 10 - عبيد اللّه . 11 - محمد ، مادر آنها خوصاء دختر حفصه از قبيله بنى بكر بن وايل بود . 12 - صالح . 13 - يحيى كه از اين دو تن نيز اولادى نماند . 14 - موسى كه از وى نيز فرزندى نماند 15 - جعفر . 16 - ام أبيها كه مادر ايشان ليلى دختر مسعود بود . 17 - حميد . 18 - ام حسن كه مادرش ام ولد بود . 19 - جعفر . 20 - ابو سعيد ، و مادر اين دو ام حسين دختر عمر از قبيله بنى صعصعه بود . 21 - معاويه . 22 - اسحاق . 23 - اسماعيل . 24 - قثم . 25 - عبّاس . 26 - امّ عون كه مادر ايشان ام ولدهاى مختلفى بودند ، هيچ كس از بنى هاشم نام فرزندش را معاويه نگذاشت جز عبد اللّه بن جعفر و چون اين نام را براى فرزندش گذاشت بنى هاشم از او دورى كردند و تا وقت مردنش با او سخن نگفتند ، خدايش رحمت كند ! ( 3 ) براى در امان ماندن از شرّ حجاج بن يوسف يكى از دخترانش را به همسرى او در آورد ، از اين رو مقام وى در نزد مردم پايين آمد ، وليد بن عبد الملك در زمان وليعهدى در بيرون شهر دمشق با او ديدارى داشت ، عبد اللّه به وى سلام داد و او بدترين پاسخ را داد و به